
zugeben
اعتراف کردن
پذیرفتن یا اعتراف کردن به یک اشتباه، تقصیر یا واقعیت، اغلب با اکراه.
Schließlich musste er zugeben, dass er sich geirrt hatte.
بالاخره مجبور شد اعتراف کند که اشتباه کرده بود.
اعتراف کردن / اضافه کردن
zugeben – gab zu – hat zugegeben
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

اعتراف کردن
پذیرفتن یا اعتراف کردن به یک اشتباه، تقصیر یا واقعیت، اغلب با اکراه.
Schließlich musste er zugeben, dass er sich geirrt hatte.
بالاخره مجبور شد اعتراف کند که اشتباه کرده بود.

اضافه کردن
اضافه کردن چیزی به یک مخلوط یا غذا.
Für den Teig müssen Sie noch zwei Eier und etwas Milch zugeben.
برای خمیر باید هنوز دو تخممرغ و کمی شیر اضافه کنید.
| ich | gebe zu |
|---|---|
| du | gibst zu |
| er/sie/es | gibt zu |
| wir | geben zu |
| ihr | gebt zu |
| sie | geben zu |
| ich | gab zu |
|---|---|
| du | gabst zu |
| er/sie/es | gab zu |
| wir | gaben zu |
| ihr | gabt zu |
| sie | gaben zu |
| ich | habe zugegeben |
|---|---|
| du | hast zugegeben |
| er/sie/es | hat zugegeben |
| wir | haben zugegeben |
| ihr | habt zugegeben |
| sie | haben zugegeben |
| du | gib zu! |
|---|---|
| ihr | gebt zu! |
| Sie | geben Sie zu! |
| ich | hatte zugegeben |
|---|---|
| du | hattest zugegeben |
| er/sie/es | hatte zugegeben |
| wir | hatten zugegeben |
| ihr | hattet zugegeben |
| sie | hatten zugegeben |
| ich | werde zugeben |
|---|---|
| du | wirst zugeben |
| er/sie/es | wird zugeben |
| wir | werden zugeben |
| ihr | werdet zugeben |
| sie | werden zugeben |
| ich | gebe zu |
|---|---|
| du | gebest zu |
| er/sie/es | gebe zu |
| wir | geben zu |
| ihr | gebet zu |
| sie | geben zu |
برای نقل قول غیرمستقیم به کار میرود.
| ich | gäbe zu |
|---|---|
| du | gäbest zu gäbst zu |
| er/sie/es | gäbe zu |
| wir | gäben zu |
| ihr | gäbet zu gäbt zu |
| sie | gäben zu |
برای آرزوها و جملههای دارای «würde» به کار میرود.
| مصدر | zugeben |
|---|---|
| با zu | zuzugeben |
| Partizip I | zugebend |
| Partizip II | zugegeben |
«Zugeben» (اعتراف کردن یا اضافه کردن) فعل جداشدنی است. در جملهٔ اصلی، پیشوند «zu» (جزء جداشدنی فعل) در پایان جمله میآید. در جملههای وابسته و در مصدر همراه با «zu» (نشانهٔ مصدر)، فعل یکپارچه میماند.
Er gibt seinen Fehler offen zu.
او آشکارا به اشتباهش اعتراف میکند.
Ich bin froh, dass er seinen Fehler zugibt.
خوشحالم که او به اشتباهش اعتراف میکند.
Es fiel ihm schwer, seinen Fehler zuzugeben.
اعتراف به اشتباهش برایش سخت بود.
وقتی کسی به کاری که انجام داده یا به چیزی که واقعیت دارد اعتراف میکند، اغلب بعد از آن یک جملهٔ وابسته با «dass» (که) میآید. در این صورت، فعل صرفشدهٔ جملهٔ وابسته در پایان آن قرار میگیرد.
Sie gab zu, dass sie das Dokument verloren hatte.
او اعتراف کرد که سند را گم کرده بود.
«zugeben» (اضافه کردن) در معنای «hinzufügen» (اضافه کردن) تقریباً فقط در دستورالعملهایی مثل دستور پخت یا فرایندهای شیمیایی به کار میرود. پس بافت آن آشپزی، پختوپز یا مخلوط کردن است.
Geben Sie zum Schluss noch eine Prise Salz zu.
در پایان، یک نوک قاشق نمک دیگر اضافه کنید.
بهرسمیت شناختن / قدردانی کردن / پذیرفتن
هر دو واژه میتوانند بیان کنند که کسی واقعیتی ناخوشایند را میپذیرد. «anerkennen» (پذیرفتن) تأکید میکند که شخص اکنون حقیقت آن را قبول میکند. «zugeben» (اعتراف کردن) بیشتر بر این تأکید دارد که شخص چیزی را آشکارا میپذیرد که پیشتر پنهان کرده یا انکار کرده بود.

Nach langem Leugnen gab Paul zu, dass er die Zahlen absichtlich verändert hatte.
پل بعد از مدتها انکار اعتراف کرد که عمداً اعداد را تغییر داده بود.
Nach der Prüfung der Zahlen erkannte Paul an, dass seine Berechnung falsch war.
پل بعد از بررسی اعداد پذیرفت که محاسبهاش اشتباه بوده است.