
die Zusage
پاسخ مثبت
پاسخ مثبت، تأیید یا موافقت الزامآور با یک درخواست، پیشنهاد یا دعوت.
Wir haben endlich die Zusage für die neue Wohnung erhalten.
بالاخره موافقت با درخواستمان برای خانهٔ جدید را گرفتیم.
پاسخ مثبت / قول قطعی
die Zusage, die Zusagen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

پاسخ مثبت
پاسخ مثبت، تأیید یا موافقت الزامآور با یک درخواست، پیشنهاد یا دعوت.
Wir haben endlich die Zusage für die neue Wohnung erhalten.
بالاخره موافقت با درخواستمان برای خانهٔ جدید را گرفتیم.

قول قطعی
قولی قطعی برای انجام دادن یا تضمین کردن کاری مشخص.
Er gab mir die Zusage, das Projekt bis Ende der Woche abzuschließen.
او قول قطعی داد که پروژه را تا پایان هفته تمام کند.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Zusagen |
| Genitiv | der Zusage |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Zusage | die Zusagen |
| Akkusativ | die Zusage | die Zusagen |
| Dativ | der Zusage | den Zusagen |
| Genitiv | der Zusage | der Zusagen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Die Zusage» (پاسخ مثبت) شکل اسمیِ فعل «zusagen» (موافقت کردن) است. این واژه نتیجهٔ این عمل را توصیف میکند: موافقت الزامآور یا قول.
Ich kann dir noch nicht fest zusagen, aber ich versuche zu kommen.
هنوز نمیتوانم قول قطعی بدهم، اما سعی میکنم بیایم.
فعلهای رایج در ارتباط با تأیید عبارتاند از «eine Zusage bekommen» (پاسخ مثبت گرفتن)، «eine Zusage erhalten» (پاسخ مثبت دریافت کردن) یا «eine Zusage erteilen» (موافقت کردن). حرف اضافهٔ «für» (برای) مشخص میکند پاسخ مثبت مربوط به چه چیزی است.
Sie hat die Zusage für den Studienplatz in Berlin bekommen.
او برای جای تحصیلی در برلین پاسخ مثبت گرفت.
Der Veranstalter hat uns eine Zusage für den Auftritt gegeben.
برگزارکننده برای اجرا به ما پاسخ مثبت داد.
وقتی «Zusage» به معنی قولِ انجام دادن کاری باشد، اغلب پس از آن ساختار مصدری با «zu» میآید. این ساختار دقیقاً مشخص میکند چه چیزی قول داده شده است.
Ich habe seine Zusage, mir bei dem Umzug zu helfen.
او به من قول داده که در اسبابکشی کمکم کند.
واژه
هر دو واژه میتوانند پاسخ یا تعهدی الزامآور را بیان کنند. «Zusage» (پاسخ مثبت) معمولاً پاسخ مثبت و مشخص به یک درخواست یا دعوت است، درحالیکه Wort در عبارتهای ثابت بیشتر بر قابلاعتمادبودن شخصی تأکید میکند. برای تأیید از Zusage و برای اطمیناندادن شخصی از dein Wort استفاده کنید.

Nach der Einladung schickte ich noch am selben Tag meine Zusage.
بعد از دعوت، همان روز پاسخ مثبت خودم را فرستادم.
Ich gebe dir mein Wort, dass ich an der Reise teilnehme.
به تو قول میدهم که در سفر شرکت کنم.