
jemandem etwas auferlegen
nakładać
Nakazywać komuś obowiązek, ciężar, karę lub zasadę i zmuszać go do ich przestrzegania albo ponoszenia.
Das Gericht hat dem Angeklagten eine hohe Geldstrafe auferlegt.
Sąd nałożył na oskarżonego wysoką grzywnę.
nakładać / narzucać sobie
auferlegen – erlegte auf – hat auferlegt
Wczytuję zapisany stan.

nakładać
Nakazywać komuś obowiązek, ciężar, karę lub zasadę i zmuszać go do ich przestrzegania albo ponoszenia.
Das Gericht hat dem Angeklagten eine hohe Geldstrafe auferlegt.
Sąd nałożył na oskarżonego wysoką grzywnę.

narzucać sobie
Wyznaczać sobie samemu zasadę, ograniczenie lub zobowiązanie i ich przestrzegać.
Für die Fastenzeit hat er sich strenges Stillschweigen auferlegt.
Na czas Wielkiego Postu narzucił sobie całkowite milczenie.
| ich | erlege auf |
|---|---|
| du | erlegst auf |
| er/sie/es | erlegt auf |
| wir | erlegen auf |
| ihr | erlegt auf |
| sie | erlegen auf |
| ich | erlegte auf |
|---|---|
| du | erlegtest auf |
| er/sie/es | erlegte auf |
| wir | erlegten auf |
| ihr | erlegtet auf |
| sie | erlegten auf |
| ich | habe auferlegt |
|---|---|
| du | hast auferlegt |
| er/sie/es | hat auferlegt |
| wir | haben auferlegt |
| ihr | habt auferlegt |
| sie | haben auferlegt |
| du | erleg auf! erlege auf! |
|---|---|
| ihr | erlegt auf! |
| Sie | erlegen Sie auf! |
| ich | hatte auferlegt |
|---|---|
| du | hattest auferlegt |
| er/sie/es | hatte auferlegt |
| wir | hatten auferlegt |
| ihr | hattet auferlegt |
| sie | hatten auferlegt |
| ich | werde auferlegen |
|---|---|
| du | wirst auferlegen |
| er/sie/es | wird auferlegen |
| wir | werden auferlegen |
| ihr | werdet auferlegen |
| sie | werden auferlegen |
| ich | erlege auf |
|---|---|
| du | erlegest auf |
| er/sie/es | erlege auf |
| wir | erlegen auf |
| ihr | erleget auf |
| sie | erlegen auf |
Używany w mowie zależnej.
| ich | erlegte auf |
|---|---|
| du | erlegtest auf |
| er/sie/es | erlegte auf |
| wir | erlegten auf |
| ihr | erlegtet auf |
| sie | erlegten auf |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | auferlegen |
|---|---|
| z zu | aufzuerlegen |
| Partizip I | auferlegend |
| Partizip II | auferlegt |
„Auferlegen” (nakładać) w zdaniu głównym zwykle rozdziela się: „Er erlegt ihnen Regeln auf.” (On nakłada na nich zasady). Rzadziej pozostaje nierozdzielony: „Er auferlegt ihnen Regeln.” (On nakłada na nich zasady). Akcent pada na „auf” (cząstkę czasownika). Imiesłów czasu przeszłego nie ma „ge-”: „auferlegt”.
Der Trainer erlegt den Spielern strenge Regeln auf.
Trener nakłada na zawodników surowe zasady.
Ich frage mich, warum er sich das auferlegt.
Zastanawiam się, dlaczego on to sobie narzuca.
Ten czasownik zawsze wymaga osoby w Dativie, na którą coś się nakłada. Rzecz, którą się nakłada, występuje w Akkusativie. Schemat to: podmiot + auferlegen + dopełnienie w Dativie + dopełnienie w Akkusativie.
Die Firma erlegte ihren Mitarbeitern neue Verhaltensregeln auf.
Firma nałożyła na swoich pracowników nowe zasady postępowania.
„Auferlegen” (nakładać) to formalne słowo, używane głównie w oficjalnych, prawnych lub administracyjnych kontekstach. Brzmi bardzo stanowczo i wiążąco.
Die Regierung hat der Industrie strenge Umweltauflagen auferlegt.
Rząd nałożył na przemysł surowe wymogi dotyczące ochrony środowiska.
Często nakłada się rzeczy negatywne lub obciążające. Typowe połączenia to: „eine Strafe auferlegen” (nałożyć karę), „eine Pflicht auferlegen” (nałożyć obowiązek), „Sanktionen auferlegen” (nałożyć sankcje) lub „eine Steuer auferlegen” (nałożyć podatek).
Wegen des Verstoßes wurde dem Unternehmen ein hohes Bußgeld auferlegt.
Z powodu naruszenia nałożono na firmę wysoką grzywnę.
Kiedy ktoś nakłada coś na siebie, chodzi często o dyscyplinę lub rezygnację z czegoś. Typowe wyrażenia to: „sich eine Beschränkung auferlegen” (narzucić sobie ograniczenie), „sich Disziplin auferlegen” (narzucić sobie dyscyplinę) lub „sich ein Verbot auferlegen” (narzucić sobie zakaz).
Er hat sich für seine Diät einen strengen Ernährungsplan auferlegt.
Na czas diety narzucił sobie ścisły plan żywieniowy.
zobowiązać / zakontraktować
Oba słowa mogą wyrażać obowiązek, którego ktoś musi przestrzegać. Verpflichten (zobowiązać kogoś do czegoś) podkreśla prawne lub osobiste związanie danej osoby tym obowiązkiem. Auferlegen (nakładać) mocniej akcentuje, że zewnętrzna instytucja wyznacza komuś obowiązek, ciężar lub zasadę i nakłada je na tę osobę.

Die Hausverwaltung legte dem Mieter eine zusätzliche Reinigungspflicht auf.
Administracja budynku nałożyła na najemcę dodatkowy obowiązek sprzątania.
Der Vertrag verpflichtet den Mieter, die Wohnung sauber zu halten.
Umowa zobowiązuje najemcę do utrzymywania mieszkania w czystości.