
glänzen
lśnić
Odbijać światło od gładkiej powierzchni i dzięki temu jasno świecić lub połyskiwać.
Nach dem Polieren glänzte das Silberbesteck wieder.
Po wypolerowaniu srebrne sztućce znów lśniły.
lśnić
glänzen – glänzte – hat geglänzt
Wczytuję zapisany stan.

lśnić
Odbijać światło od gładkiej powierzchni i dzięki temu jasno świecić lub połyskiwać.
Nach dem Polieren glänzte das Silberbesteck wieder.
Po wypolerowaniu srebrne sztućce znów lśniły.

błyszczeć
W przenośni: osiągać znakomite wyniki; wyróżniać się szczególnymi umiejętnościami lub wiedzą.
Sie hat in der mündlichen Prüfung mit ihrem Wissen geglänzt.
Na egzaminie ustnym zabłysnęła swoją wiedzą.

błyszczeć nieobecnością
Utrwalone wyrażenie, które ironicznie oznacza, że ktoś, czyjej obecności oczekiwano, wyraźnie jest nieobecny.
Bei der wichtigen Teambesprechung glänzte der Projektleiter durch Abwesenheit.
Na ważnej naradzie zespołu kierownik projektu błyszczał nieobecnością.
| ich | glänze |
|---|---|
| du | glänzt |
| er/sie/es | glänzt |
| wir | glänzen |
| ihr | glänzt |
| sie | glänzen |
| ich | glänzte |
|---|---|
| du | glänztest |
| er/sie/es | glänzte |
| wir | glänzten |
| ihr | glänztet |
| sie | glänzten |
| ich | habe geglänzt |
|---|---|
| du | hast geglänzt |
| er/sie/es | hat geglänzt |
| wir | haben geglänzt |
| ihr | habt geglänzt |
| sie | haben geglänzt |
| du | glänze! glänz! |
|---|---|
| ihr | glänzt! |
| Sie | glänzen Sie! |
| ich | hatte geglänzt |
|---|---|
| du | hattest geglänzt |
| er/sie/es | hatte geglänzt |
| wir | hatten geglänzt |
| ihr | hattet geglänzt |
| sie | hatten geglänzt |
| ich | werde glänzen |
|---|---|
| du | wirst glänzen |
| er/sie/es | wird glänzen |
| wir | werden glänzen |
| ihr | werdet glänzen |
| sie | werden glänzen |
| ich | glänze |
|---|---|
| du | glänzest |
| er/sie/es | glänze |
| wir | glänzen |
| ihr | glänzet |
| sie | glänzen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | glänzte |
|---|---|
| du | glänztest |
| er/sie/es | glänzte |
| wir | glänzten |
| ihr | glänztet |
| sie | glänzten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | glänzen |
|---|---|
| z zu | zu glänzen |
| Partizip I | glänzend |
| Partizip II | geglänzt |
Czasownik „glänzen” (lśnić) jest blisko spokrewniony z rzeczownikiem „der Glanz” (blask). Kiedy coś lśni, ma blask. To połączenie pomaga zrozumieć podstawowe znaczenie związane ze świeceniem i blaskiem.
Der Glanz des neuen Autos war beeindruckend.
Blask nowego samochodu robił wrażenie.
To, czy chodzi o znaczenie dosłowne, czy przenośne, można rozpoznać po podmiocie. Jeśli podmiotem jest przedmiot lub część ciała, na przykład gwiazdy albo jego oczy, zwykle chodzi o znaczenie dosłowne. Jeśli podmiotem jest osoba, często chodzi o znakomity wynik.
Seine Augen glänzten vor Freude.
Jego oczy lśniły z radości.
Der Student glänzte mit seinem Fachwissen.
Student błyszczał specjalistyczną wiedzą.
Kiedy ktoś „glänzt” (błyszczy) dzięki jakiemuś osiągnięciu, często używa się przyimka „mit” (czymś) z Dativ, aby wskazać umiejętność. Alternatywnie przyimek „in” (w) z Dativ określa dziedzinę.
Der Redner glänzte mit Witz und Charme.
Mówca błyszczał dowcipem i urokiem.
In Mathematik hat er schon immer geglänzt.
Z matematyki zawsze był świetny.
Wyrażenie „durch Abwesenheit glänzen” (błyszczeć nieobecnością) jest utrwalonym, ironicznym zwrotem. Zawsze używa się go w tej formie, aby wyrazić, że ktoś wyraźnie jest nieobecny, choć powinien był być na miejscu.
Alle waren da, nur der Chef glänzte mal wieder durch Abwesenheit.
Wszyscy byli obecni, tylko szef znowu błyszczał nieobecnością.
świecić
„Leuchten” (świecić) może opisywać jasność pochodzącą z własnego światła albo ze światła odbitego. „Glänzen” (lśnić) pasuje dokładniej, gdy gładka powierzchnia wyraźnie odbija światło. Dlatego szyld może świecić, ponieważ emituje światło, a jego wypolerowana powierzchnia lśni w słońcu.

Das frisch polierte Schild glänzt tagsüber im Sonnenlicht.
Świeżo wypolerowany szyld lśni w ciągu dnia w słońcu.
Das Schild leuchtet nachts mit rotem Licht.
Szyld świeci nocą czerwonym światłem.