
in
در
مکانی را نشان میدهد که چیزی یا کسی در آن قرار دارد؛ پرسش: کجا؟ با Dativ به کار میرود.
Die Bücher stehen im Regal.
کتابها در قفسه هستند.
در
in + Akkusativ یا Dativ
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

در
مکانی را نشان میدهد که چیزی یا کسی در آن قرار دارد؛ پرسش: کجا؟ با Dativ به کار میرود.
Die Bücher stehen im Regal.
کتابها در قفسه هستند.

به داخل
جهتی را نشان میدهد که چیزی یا کسی به سوی آن حرکت میکند؛ پرسش: به کجا؟ با Akkusativ به کار میرود.
Wir gehen heute Abend ins Kino.
امشب به سینما میرویم.

در
نقطهای از زمان، مدتزمان یا یک بازه زمانی را نشان میدهد.
Das Projekt muss in zwei Wochen fertig sein.
پروژه باید دو هفته دیگر آماده باشد.

در
حالت، شیوه یا جنس چیزی را توصیف میکند.
Das Auto ist in einem sehr guten Zustand.
ماشین در وضعیت بسیار خوبی است.
«In» (در) یک حرف اضافه دوحالتی است. یعنی حالت دستوری آن به پرسش بستگی دارد: برای مکان، یعنی پرسش «Wo?» (کجا؟)، از Dativ استفاده میشود. برای جهت، یعنی پرسش «Wohin?» (به کجا؟)، از Akkusativ استفاده میشود.
Ich bin im (in dem) Park. (Wo? → Dativ)
من در پارک هستم. (کجا؟ ← Dativ)
Ich gehe in den Park. (Wohin? → Akkusativ)
من به پارک میروم. (به کجا؟ ← Akkusativ)
در زبان گفتاری و نوشتاری آلمانی، «in» (در) و حرف تعریف اغلب با هم ترکیب میشوند. مهمترین صورتهای کوتاه «im» (بهجای «in dem»)، و «ins» (بهجای «in das») هستند.
Wir treffen uns im Café.
در کافه همدیگر را میبینیم.
Die Kinder springen ins Wasser.
بچهها داخل آب میپرند.
برای بیان زمان، «in» (در) بسیار رایج است. از آن برای زمانهای آینده، مانند «in einer Stunde» (یک ساعت دیگر)، برای ماهها و فصلها، مانند «im Mai» (در ماه مه) و «im Winter» (در زمستان)، یا برای سالها، مانند «im Jahr 1990» (در سال 1990)، استفاده میشود.
Der Bus kommt in zehn Minuten.
اتوبوس ده دقیقه دیگر میرسد.
Im Sommer fahren wir ans Meer.
تابستان به کنار دریا میرویم.
«In» (در) در بسیاری از عبارتهای ثابت برای توصیف حالت یا شیوه به کار میرود. نمونههای رایج آن عبارتاند از «in Ordnung» (مرتب و خوب بودن)، «in Eile sein» (عجله داشتن)، «in Gefahr sein» (در خطر بودن) و «in bar zahlen» (نقدی پرداخت کردن).
Keine Sorge, alles ist in Ordnung.
نگران نباش، همهچیز مرتب است.
Ich kann nicht lange bleiben, ich bin in Eile.
نمیتوانم زیاد بمانم؛ عجله دارم.
به / بیش از حد / بسته
«In» (به داخل) و «zu» (به) هر دو میتوانند جهت حرکت بهسوی یک مقصد را بیان کنند. «In» تأکید میکند که شخص وارد یک فضا یا محدوده میشود. «Zu» مقصد را نشان میدهد، بدون اینکه بگوید شخص وارد آنجا میشود یا نه. بنابراین، هنگام وارد شدن از «in» و هنگام فقط رسیدن به مقصد از «zu» استفاده کنید.

Mia geht in die Bäckerei, um Brot zu kaufen.
میا برای خرید نان به داخل نانوایی میرود.
Mia geht zur Bäckerei, wartet aber draußen.
میا به نانوایی میرود، اما بیرون منتظر میماند.