
an
کنار
جای چیزی را روی یک سطح عمودی یا در مرزی مانند آب یا لبه مشخص میکند. پاسخ «Wo?» (کجا؟) است و با Dativ به کار میرود.
Das Bild hängt an der Wand.
تابلو به دیوار آویزان است.
به / کنار
an + Akkusativ یا Dativ
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

کنار
جای چیزی را روی یک سطح عمودی یا در مرزی مانند آب یا لبه مشخص میکند. پاسخ «Wo?» (کجا؟) است و با Dativ به کار میرود.
Das Bild hängt an der Wand.
تابلو به دیوار آویزان است.

به
حرکت بهسمت یک سطح عمودی یا مرز را نشان میدهد. پاسخ «Wohin?» (به کجا؟) است و با Akkusativ به کار میرود.
Stell den Stuhl bitte direkt an das Fenster.
لطفاً صندلی را درست کنار پنجره بگذار.

در
برای بیان زمانهایی مانند روزها، بخشهای روز و تاریخها به کار میرود. معمولاً با حرف تعریف بهشکل «am» درمیآید.
Am Mittwoch habe ich einen Zahnarzttermin.
چهارشنبه وقت دندانپزشکی دارم.

به
بخشی از ترکیبهای ثابت فعلی است که ارتباط ذهنی یا عاطفی را بیان میکنند؛ برای مثال «denken an» (به چیزی فکر کردن)، «sich erinnern an» (چیزی را به یاد آوردن) و «glauben an» (به چیزی باور داشتن).
Ich muss ständig an die schöne Reise denken.
مدام به آن سفر زیبا فکر میکنم.

روشن
بهعنوان قید به کار میرود و بهمعنای «روشن» است.
Warum ist das Licht im Badezimmer noch an?
چرا چراغ حمام هنوز روشن است؟

به
بخشی از ترکیبهای ثابت فعلی است که مشارکت یا وضعیتی را توصیف میکنند؛ برای مثال «teilnehmen an» (در چیزی شرکت کردن)، «leiden an» (از بیماریای رنج بردن) و «sterben an» (بر اثر چیزی مردن).
Er leidet an einer schweren Grippe.
او به آنفلوآنزای شدیدی مبتلاست.
«An» (کنار/به) حرف اضافهای دوحالته است. برای بیان مکان با Dativ میآید و به پرسش «Wo?» (کجا؟) پاسخ میدهد؛ برای بیان جهت با Akkusativ میآید و به پرسش «Wohin?» (به کجا؟) پاسخ میدهد.
Die Jacke hängt an der Garderobe. (Wo? -> Dativ)
کاپشن به جالباسی آویزان است. (کجا؟ -> Dativ)
Ich hänge die Jacke an die Garderobe. (Wohin? -> Akkusativ)
کاپشن را به جالباسی آویزان میکنم. (به کجا؟ -> Akkusativ)
«An» (به/کنار) اغلب با حرف تعریف ادغام میشود و یک واژه میسازد. «An dem» (به آن) به «am» (به آن) و «an das» (به آن) به «ans» (به آن) تبدیل میشود. این صورتهای کوتاه در زبان گفتاری و نوشتاری بسیار رایجاند.
Wir treffen uns am Bahnhof.
در ایستگاه همدیگر را میبینیم.
Setz dich bitte ans Fenster.
لطفاً کنار پنجره بنشین.
حرف اضافهٔ «an» (کنار/روی) معمولاً برای مکانهایی روی سطحهای عمودی، مانند دیوار، در یا تخته، یا در مرزها، مانند رودخانه، دریا، پنجره یا لبه، به کار میرود.
Der Zettel klebt am Kühlschrank.
یادداشت به یخچال چسبیده است.
Wir wohnen direkt an einem See.
درست کنار یک دریاچه زندگی میکنیم.
برای بیان زمان، «an» (در) که معمولاً بهشکل «am» (در) میآید، برای روزهای هفته، تاریخها و بخشهای روز به کار میرود؛ بهجز «in der Nacht» (در شب). نمونههای رایج عبارتاند از «am Montag» (دوشنبه)، «am Abend» (عصر) و «am 25. Dezember» (در 25 دسامبر).
Am Wochenende habe ich frei.
آخر هفته تعطیلم.
Die Party beginnt am Samstag um 20 Uhr.
مهمانی شنبه ساعت 20 شروع میشود.
بسیاری از فعلهایی که ارتباط ذهنی را بیان میکنند، با «an» (به) و Akkusativ ترکیب ثابتی میسازند. نمونههای مهم عبارتاند از «denken an» (به چیزی فکر کردن)، «sich erinnern an» (چیزی را به یاد آوردن)، «glauben an» (به چیزی باور داشتن) و «sich gewöhnen an» (به چیزی عادت کردن).
Sie erinnert sich gern an ihre Kindheit.
او با علاقه دوران کودکیاش را به یاد میآورد.
Ich glaube fest an den Erfolg des Projekts.
من به موفقیت پروژه ایمان راسخ دارم.
بعضی فعلها با «an» (به) و Dativ ترکیب ثابتی دارند. از جملهٔ آنها «teilnehmen an» (در چیزی شرکت کردن)، «leiden an» (از چیزی رنج بردن)، «sterben an» (بر اثر چیزی مردن) و «zweifeln an» (به چیزی شک داشتن) هستند. این ترکیبها اغلب به مشارکت یا علت مربوطاند.
Möchtest du am Wettbewerb teilnehmen?
دوست داری در مسابقه شرکت کنی؟
Er zweifelt an ihrer Geschichte.
او به داستانش شک دارد.
«An» (روشن) بهعنوان قید یا بخشی از یک فعل جداشدنی، بهمعنای «eingeschaltet» (روشن) است. متضاد آن «aus» (خاموش) است.
Bitte lass das Radio nicht die ganze Zeit an.
لطفاً رادیو را تمام مدت روشن نگذار.
Machst du bitte das Licht an?
لطفاً چراغ را روشن میکنی؟
در
در آلمانی، با فعل glauben وقتی شخص یا ایدهای هدف باور باشد، از «an» (جزء ترکیب ثابت فعلی برای بیان ارتباط ذهنی یا عاطفی) استفاده میشود. «in» (در) میتواند در حوزهٔ معنایی مشابهی، بعد از اسمی مانند Vertrauen بیاید، اما مستقیماً بعد از glauben نمیآید. بنابراین در اینجا ترکیب ثابت تعیین میکند کدام حرف اضافه به کار برود.

Nora glaubt an ihre Ärztin.
نورا به پزشکش باور دارد.
Nora setzt großes Vertrauen in ihre Ärztin.
نورا اعتماد زیادی به پزشکش دارد.