
vor
جلوی
مکانی را نشان میدهد که از نظر فضایی جلوتر از چیز دیگری قرار دارد.
Das Auto parkt direkt vor dem Haus.
ماشین درست جلوی خانه پارک شده است.
جلوی / قبل از / از شدت
vor + Akkusativ یا Dativ
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

جلوی
مکانی را نشان میدهد که از نظر فضایی جلوتر از چیز دیگری قرار دارد.
Das Auto parkt direkt vor dem Haus.
ماشین درست جلوی خانه پارک شده است.

قبل از
زمانی را در گذشته، مثلاً یک ساعت پیش، یا زمانی را پیش از رویدادی دیگر، مثلاً پیش از غذا، نشان میدهد.
Ich habe dich vor fünf Minuten angerufen.
5 دقیقه پیش به تو زنگ زدم.

از شدت
علت یک واکنش عاطفی یا جسمیِ غیرارادی را نشان میدهد.
Sie zitterte vor Kälte.
او از سرما میلرزید.

در برابر
چیزی را نشان میدهد که از آن محافظت میشود.
Diese Creme schützt vor Sonnenbrand.
این کرم از آفتابسوختگی جلوگیری میکند.

در دادگاه
در بافت حقوقی، برای توصیف حضور در نهادی مانند دادگاه به کار میرود.
Der Angeklagte muss morgen vor Gericht erscheinen.
متهم باید فردا در دادگاه حاضر شود.
«Vor» (جلو) حرف اضافهٔ دوحالتی است. برای بیان مکان با Dativ میآید و به پرسش «Wo?» (کجا؟) پاسخ میدهد؛ برای بیان جهت با Akkusativ میآید و به پرسش «Wohin?» (به کجا؟) پاسخ میدهد.
Das Kind spielt vor dem Haus. (Wo? → Dativ)
بچه جلوی خانه بازی میکند. (کجا؟ → Dativ)
Das Kind läuft vor das Haus. (Wohin? → Akkusativ)
بچه به جلوی خانه میدود. (به کجا؟ → Akkusativ)
در فعلهایی مانند «vorlesen» (با صدای بلند خواندن)، «vorbereiten» (آماده کردن)، و «vorstellen» (معرفی کردن)، پیشوند «vor-» اغلب معنی «nach vorne» (به جلو)، «zuerst» (اول) یا «öffentlich machen» (عمومی کردن) میدهد.
Kannst du mir die Geschichte vorlesen?
میتوانی داستان را برایم با صدای بلند بخوانی؟
Ich muss mich auf die Prüfung vorbereiten.
باید خودم را برای امتحان آماده کنم.
وقتی «vor» برای اشاره به زمانی در گذشته و به معنی «ago» (پیش) به کار میرود، عبارت زمانی همیشه در Dativ است. این ساختار با Präteritum یا Perfekt به کار میرود.
Wir haben uns vor einem Jahr kennengelernt.
یک سال پیش با هم آشنا شدیم.
Der Zug fuhr vor zehn Minuten ab.
قطار 10 دقیقه پیش حرکت کرد.
برای بیان علت یک واکنش جسمی یا عاطفیِ غیرارادی، «vor» را با Dativ به کار میبریم. فعلهای رایج عبارتاند از «zittern» (لرزیدن)، «weinen» (گریه کردن)، «Angst haben» (ترسیدن) و «strotzen» (سرشار بودن).
Er konnte vor Aufregung kaum sprechen.
او از شدت هیجان بهسختی میتوانست حرف بزند.
Das Kind weinte vor Schmerzen.
بچه از شدت درد گریه میکرد.
فعلهایی که از محافظت، هشدار دادن یا فرار کردن میگویند، اغلب با «vor» و Dativ میآیند. از جملهٔ این ترکیبها «schützen vor» (محافظت کردن در برابر)، «warnen vor» (هشدار دادن دربارهٔ) و «fliehen vor» (فرار کردن از) هستند.
Die Impfung soll vor der Krankheit schützen.
واکسن قرار است از ابتلا به بیماری جلوگیری کند.
Ich habe dich vor diesem Fehler gewarnt.
من دربارهٔ این اشتباه به تو هشدار دادم.
از
«aus» (از رویِ) در ارتباط با احساسات معمولاً انگیزهٔ انجام آگاهانه یا هدفمندِ کاری را بیان میکند. «vor» (از شدت) معمولاً علت یک واکنش جسمی یا عاطفیِ غیرارادی را نشان میدهد. بنابراین کسی از رویِ ترس کاری انجام میدهد، اما از شدت ترس میلرزد.

Sie zittert vor Angst am ganzen Körper.
او از شدت ترس، تمام بدنش میلرزد.
Sie läuft aus Angst schnell aus dem Haus.
او از ترس، سریع از خانه بیرون میدود.