
die Angelegenheit
sprawa
Rzecz, temat lub problem, którym trzeba się zająć albo który trzeba załatwić.
Das ist eine private Angelegenheit, die ich nicht öffentlich besprechen möchte.
To prywatna sprawa, o której nie chcę rozmawiać publicznie.
sprawa
die Angelegenheit, die Angelegenheiten
Wczytuję zapisany stan.

sprawa
Rzecz, temat lub problem, którym trzeba się zająć albo który trzeba załatwić.
Das ist eine private Angelegenheit, die ich nicht öffentlich besprechen möchte.
To prywatna sprawa, o której nie chcę rozmawiać publicznie.

sprawa do załatwienia
Zadanie lub interes, którym trzeba się zająć.
Ich muss in der Stadt noch eine dringende Angelegenheit klären.
Muszę jeszcze załatwić w mieście pilną sprawę.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Angelegenheiten |
| Genitiv | der Angelegenheit |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Angelegenheit | die Angelegenheiten |
| Akkusativ | die Angelegenheit | die Angelegenheiten |
| Dativ | der Angelegenheit | den Angelegenheiten |
| Genitiv | der Angelegenheit | der Angelegenheiten |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo „Angelegenheit” (sprawa) pochodzi od czasownika „angehen” (dotyczyć lub być czymś, czym ktoś musi się zająć). To, co kogoś „angeht” (dotyczy go lub czym musi się zająć), jest „Angelegenheit” (sprawą).
Was die Nachbarn machen, geht uns nichts an; das ist ihre Angelegenheit.
To, co robią sąsiedzi, nie jest naszą sprawą; to ich sprawa.
Słowo „Angelegenheit” (sprawa) często łączy się z przymiotnikami opisującymi jej rodzaj lub pilność. Częste połączenia to „eine private” (prywatna), „eine berufliche” (zawodowa), „eine dringende” (pilna) lub „eine heikle Angelegenheit” (delikatna sprawa).
Bitte entschuldigen Sie mich, ich habe eine dringende Angelegenheit zu erledigen.
Proszę mi wybaczyć, mam pilną sprawę do załatwienia.
Częste czasowniki używane ze słowem „Angelegenheit” (sprawa) opisują zajmowanie się tematem. Należą do nich „eine Angelegenheit klären” (wyjaśnić lub rozstrzygnąć sprawę), „eine Angelegenheit regeln” (załatwić sprawę) oraz „sich um eine Angelegenheit kümmern” (zająć się sprawą).
Können Sie sich bitte um diese Angelegenheit kümmern?
Czy może Pan zająć się tą sprawą?
Słowo „Angelegenheit” (sprawa) należy raczej do formalnego lub pisanego języka. Często brzmi bardziej oficjalnie lub poważnie niż na przykład słowo „Sache” (rzecz lub sprawa).
In dieser Angelegenheit wird die Geschäftsführung bald eine Entscheidung treffen.
W tej sprawie kierownictwo wkrótce podejmie decyzję.
przypadek / sprawa / upadek
„Der Fall” (sprawa) i „die Angelegenheit” (sprawa) mogą oznaczać coś, czym zajmuje się dana instytucja. „Fall” klasyfikuje to jako pojedyncze zdarzenie będące przedmiotem dochodzenia, często podlegające ocenie prawnej; „Angelegenheit” jest bardziej ogólne i pasuje do każdego tematu lub problemu, którym trzeba się zająć albo który trzeba załatwić.

Nach der Beschwerde prüft das Amt die Angelegenheit.
Po złożeniu skargi urząd rozpatruje tę sprawę.
Nach der Anzeige untersucht die Polizei den Fall.
Po zgłoszeniu policja bada tę sprawę.