
versagen
zawodzić
Nie spełniać oczekiwanej funkcji ani nie osiągać oczekiwanej wydajności; nie działać zgodnie z przeznaczeniem.
Mitten auf der Autobahn hat der Motor versagt.
W samym środku autostrady silnik zawiódł.
zawodzić / odmawiać
Wczytuję zapisany stan.

zawodzić
Nie spełniać oczekiwanej funkcji ani nie osiągać oczekiwanej wydajności; nie działać zgodnie z przeznaczeniem.
Mitten auf der Autobahn hat der Motor versagt.
W samym środku autostrady silnik zawiódł.

zawieść
Nie sprostać postawionemu zadaniu ani oczekiwaniu; ponieść osobistą porażkę.
Er hat bei der Prüfung völlig versagt, obwohl er viel gelernt hatte.
Całkowicie zawiódł na egzaminie, mimo że dużo się uczył.

odmawiać komuś czegoś
Odmawiać komuś czegoś, czego ta osoba pragnie lub do czego, jak sądzi, ma prawo, albo pozbawiać jej tego.
Aus disziplinarischen Gründen wurde ihm der Ausgang versagt.
Z powodów dyscyplinarnych odmówiono mu prawa do wychodzenia.

głos odmawia posłuszeństwa
Nagle nie móc mówić, zwykle z powodu silnych emocji, takich jak żal, strach lub wzruszenie.
Als er sich bedanken wollte, versagte ihm vor Rührung die Stimme.
Kiedy chciał podziękować, ze wzruszenia głos odmówił mu posłuszeństwa.
„Versagen” (zawodzić, odmawiać) jest czasownikiem nierozdzielnie złożonym. Przedrostek „ver-” wskazuje tutaj, podobnie jak w wielu innych czasownikach, na negatywny rezultat lub niepowodzenie, na przykład w słowach „verlieren” (gubić, tracić) i „vergessen” (zapominać).
Er hat sich bei der Adresse verschrieben.
Pomylił się, wpisując adres.
Gramatyka pomaga rozróżnić te znaczenia. Jeśli „versagen” (zawodzić) występuje bez dopełnienia, oznacza „scheitern” (ponosić porażkę) lub „nicht funktionieren” (nie działać). Jeśli występuje z dopełnieniem w Dativie i dopełnieniem w Akkusativie, oznacza „verweigern” (odmawiać).
Die Bremsen haben versagt.
Hamulce zawiodły.
Der König versagte dem Bittsteller die Audienz.
Król odmówił petentowi audiencji.
W znaczeniu „verweigern” (odmawiać) czasownik „versagen” (odmawiać) wymaga dwóch dopełnień: osoby w Dativie, której czegoś się odmawia, oraz rzeczy w Akkusativie, której się odmawia.
Die Eltern versagten ihrem Sohn die Erlaubnis, auf die Party zu gehen.
Rodzice odmówili synowi pozwolenia na pójście na przyjęcie.
Wyrażenie „die Stimme versagt” (głos odmawia posłuszeństwa) jest stałą całością. Osobę, która nie może już mówić, często wyraża się za pomocą zaimka w Dativie.
Mitten in ihrer Rede versagte ihr die Stimme.
W połowie przemówienia głos odmówił jej posłuszeństwa.
ponieść porażkę
„scheitern” (ponieść porażkę) oznacza ogólnie nieosiągnięcie celu; decydujące mogą być przy tym także przeszkody zewnętrzne. „versagen” (zawieść) odnosi się raczej do uznania własnego działania za niewystarczające. Jeśli zadania nie dało się wykonać z powodu okoliczności zewnętrznych, lepiej pasuje „scheitern”; gdy przyczyną są niewystarczające osobiste działania, użyj „versagen”.

Trotz guter Bedingungen versagte sie, weil sie sich nicht vorbereitet hatte.
Mimo sprzyjających warunków zawiodła, ponieważ się nie przygotowała.
Trotz guter Vorbereitung scheiterte sie an den plötzlich geänderten Bedingungen.
Mimo dobrego przygotowania poniosła porażkę z powodu nagle zmienionych warunków.