
zerbrechen
rozbić się
Rozpaść się na kawałki lub ulec uszkodzeniu, zwykle w wyniku upadku albo uderzenia; użycie nieprzechodnie.
Das Glas ist vom Tisch gefallen und zerbrochen.
Szklanka spadła ze stołu i się rozbiła.
rozbić się / rozbić
zerbrechen – zerbrach – hat zerbrochen
Wczytuję zapisany stan.

rozbić się
Rozpaść się na kawałki lub ulec uszkodzeniu, zwykle w wyniku upadku albo uderzenia; użycie nieprzechodnie.
Das Glas ist vom Tisch gefallen und zerbrochen.
Szklanka spadła ze stołu i się rozbiła.

rozbić
Aktywnie rozbić coś na kawałki lub przełamać coś; użycie przechodnie.
Aus Wut hat er den alten Stuhl zerbrochen.
Ze złości rozbił stare krzesło.

rozpaść się
Odnosi się do czegoś abstrakcyjnego, na przykład przyjaźni, związku, nadziei lub planu, co kończy się niepowodzeniem albo dobiega końca.
Ihre Freundschaft ist nach dem großen Streit zerbrochen.
Ich przyjaźń rozpadła się po tej wielkiej kłótni.

łamać sobie głowę
Bardzo intensywnie i z dużym wysiłkiem myśleć nad problemem.
Ich zerbreche mir schon seit Tagen den Kopf darüber, wie wir das Problem lösen können.
Od kilku dni łamię sobie głowę nad tym, jak możemy rozwiązać ten problem.
| ich | zerbreche |
|---|---|
| du | zerbrichst |
| er/sie/es | zerbricht |
| wir | zerbrechen |
| ihr | zerbrecht |
| sie | zerbrechen |
| ich | zerbrach |
|---|---|
| du | zerbrachst |
| er/sie/es | zerbrach |
| wir | zerbrachen |
| ihr | zerbracht |
| sie | zerbrachen |
| ich | habe zerbrochen bin zerbrochen |
|---|---|
| du | hast zerbrochen bist zerbrochen |
| er/sie/es | hat zerbrochen ist zerbrochen |
| wir | haben zerbrochen sind zerbrochen |
| ihr | habt zerbrochen seid zerbrochen |
| sie | haben zerbrochen sind zerbrochen |
| du | zerbrich! |
|---|---|
| ihr | zerbrecht! |
| Sie | zerbrechen Sie! |
| ich | hatte zerbrochen war zerbrochen |
|---|---|
| du | hattest zerbrochen warst zerbrochen |
| er/sie/es | hatte zerbrochen war zerbrochen |
| wir | hatten zerbrochen waren zerbrochen |
| ihr | hattet zerbrochen wart zerbrochen |
| sie | hatten zerbrochen waren zerbrochen |
| ich | werde zerbrechen |
|---|---|
| du | wirst zerbrechen |
| er/sie/es | wird zerbrechen |
| wir | werden zerbrechen |
| ihr | werdet zerbrechen |
| sie | werden zerbrechen |
| ich | zerbreche |
|---|---|
| du | zerbrechest |
| er/sie/es | zerbreche |
| wir | zerbrechen |
| ihr | zerbrechet |
| sie | zerbrechen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | zerbräche |
|---|---|
| du | zerbrächest zerbrächst |
| er/sie/es | zerbräche |
| wir | zerbrächen |
| ihr | zerbrächet zerbrächt |
| sie | zerbrächen |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | zerbrechen |
|---|---|
| z zu | zu zerbrechen |
| Partizip I | zerbrechend |
| Partizip II | zerbrochen |
„Zerbrechen” (rozbić się lub rozbić) jest czasownikiem nierozdzielnie złożonym. Przedrostek „zer-” (przedrostek często wyrażający zniszczenie lub rozpad na wiele części) często wyraża zniszczenie albo rozpad na wiele części. Ta idea pojawia się we wszystkich znaczeniach tego słowa.
Durch den Sturm zerbrach der alte Baum in der Mitte.
Podczas burzy stare drzewo złamało się w połowie.
Tego czasownika można używać przechodnie, z dopełnieniem w Akkusativ, albo nieprzechodnie, bez dopełnienia. Czasownik posiłkowy w Perfekt zmienia się odpowiednio: w użyciu nieprzechodnim występuje „sein” (być), a w przechodnim „haben” (mieć).
Die Vase ist vom Regal gefallen und zerbrochen.
Wazon spadł z półki i się rozbił.
Er hat den Ast mit seinen Händen zerbrochen.
Rozbił gałąź własnymi rękami.
W znaczeniu przenośnym „zerbrechen” (rozpaść się lub zakończyć niepowodzeniem) odnosi się do abstrakcyjnych rzeczy, które się kończą albo kończą się niepowodzeniem. Typowe rzeczowniki to „eine Freundschaft” (przyjaźń), „eine Beziehung” (związek), „Vertrauen” (zaufanie) lub „eine Hoffnung” (nadzieja).
Nach diesem Verrat ist ihr Vertrauen zerbrochen.
Po tej zdradzie jej zaufanie się rozpadło.
Wyrażenie „sich den Kopf zerbrechen” (łamać sobie głowę) jest zwrotne i wymaga Dativ, czyli „sich” (sobie). Temat, nad którym się myśli, wprowadza przyimek „über” (o, nad) z Akkusativ.
Er zerbricht sich den Kopf darüber, wie er das Geld zurückzahlen soll.
On łamie sobie głowę nad tym, jak ma oddać te pieniądze.
łamać
„Brechen” (łamać) i „zerbrechen” (rozbić) mogą oznaczać podzielenie twardego przedmiotu siłą. „Brechen” pasuje także do celowego przełamania przedmiotu w określonym miejscu. „Zerbrechen” mocniej podkreśla rezultat: cały przedmiot jest zniszczony i rozbity na kawałki.

Lina zerbricht die beschädigte Schokoladentafel vollständig in kleine Stücke.
Lina całkowicie rozbija uszkodzoną tabliczkę czekolady na małe kawałki.
Lina bricht die Schokoladentafel an der Linie in zwei Hälften.
Lina łamie tabliczkę czekolady wzdłuż linii na dwie połówki.