
allein
تنها
وضعیتی که فرد بدون همراهی دیگران است.
Nach der Trennung lebte sie mehrere Monate allein in der großen Wohnung.
بعد از جدایی، او چند ماه تنها در آپارتمان بزرگ زندگی کرد.
تنها / فقط
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

تنها
وضعیتی که فرد بدون همراهی دیگران است.
Nach der Trennung lebte sie mehrere Monate allein in der großen Wohnung.
بعد از جدایی، او چند ماه تنها در آپارتمان بزرگ زندگی کرد.

فقط
به معنی «فقط» یا «منحصراً» است و گفته را به چیز یا شخص مشخصی محدود میکند.
Allein der Gedanke an die Prüfung macht mich schon nervös.
فقط فکرِ امتحان هم از همین حالا مرا مضطرب میکند.

بهتنهایی
برای بیان این به کار میرود که کسی کاری را بدون کمک دیگران انجام میدهد یا از پس آن برمیآید.
Er hat das komplexe Problem ganz allein gelöst.
او این مشکل پیچیده را کاملاً بهتنهایی حل کرد.

اما
بهعنوان حرف ربط، به معنی «بااینحال» یا «اما» است و تضادی را بیان میکند. این کاربرد نسبتاً رسمی یا ادبی است.
Dein Plan ist gut, allein er berücksichtigt nicht die möglichen Risiken.
برنامهات خوب است، اما خطرهای احتمالی را در نظر نمیگیرد.
واژهٔ «allein» (تنها) را میتوان از «all» (همه) و «ein» (یک) ریشهیابی کرد. معنای تحتاللفظی «ganz einer» (کاملاً یک نفر) کمک میکند ایدهٔ اصلیِ جدا بودن یا یگانه بودن را بفهمید.
Er war der Erste, der das Problem allein verstanden hat.
او اولین کسی بود که مشکل را بهتنهایی فهمید.
وقتی «allein» (تنها) به این معنی است که کسی بدون همراه یا بدون کمک است، معمولاً بعد از اسم یا ضمیری میآید که به آن مربوط است. در این جایگاه صرف نمیشود.
Ich möchte heute Abend allein sein.
میخواهم امشب تنها باشم.
Sie hat den schweren Schrank allein getragen.
او کمد سنگین را بهتنهایی حمل کرد.
در معنی «ohne andere» (بدون دیگران)، «allein» (تنها) اغلب با فعلهای مشخصی به کار میرود. ترکیبهای رایج عبارتاند از «allein sein» (تنها بودن)، «allein leben» (تنها زندگی کردن) و «jemanden allein lassen» (کسی را تنها گذاشتن).
Bitte lass mich mit meinen Gedanken allein.
لطفاً مرا با فکرهایم تنها بگذار.
وقتی «allein» (فقط) معنی «nur» (فقط) یا «ausschließlich» (منحصراً) دارد، معمولاً پیش از واژه یا گروه واژهای میآید که آن را محدود میکند. در این کاربرد هم صرف نمیشود.
Allein die Vorstellung, eine Rede zu halten, macht sie nervös.
فقط تصورِ سخنرانی کردن او را عصبی میکند.
«allein» (اما) بهعنوان حرف ربط، جملهٔ اصلیای را آغاز میکند که تضاد را بیان میکند. ترتیب واژهها در جملهٔ بعدی معمولی است: فاعل، فعل، مفعول. این کاربرد نسبتاً رسمی است و در زبان نوشتاری دیده میشود.
Die Reise war schön, allein das Wetter hätte besser sein können.
سفر زیبا بود، اما هوا میتوانست بهتر باشد.
اما
«aber» (اما) و «allein» (اما)، وقتی حرف ربط باشند، هر دو میتوانند همین تضاد را بیان کنند. «Aber» در زبان روزمرهٔ امروزی خنثی و رایج است. «Allein» در این کاربرد رسمی یا ادبی به نظر میرسد و بنابراین بیشتر برای متنهایی با همین لحن مناسب است.

Der Weg ist kurz, allein er ist steil.
راه کوتاه است، اما سربالایی تندی دارد.
Der Weg ist kurz, aber er ist steil.
راه کوتاه است، اما سربالایی تندی دارد.