
der Befehl
دستور
دستور یا فرمانی از سوی فردی صاحباختیار، مثلاً در ارتش یا پلیس، که باید از آن پیروی کرد.
Der General gab den Befehl zum sofortigen Rückzug.
ژنرال دستور عقبنشینی فوری را صادر کرد.
دستور / فرمان
der Befehl, die Befehle
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

دستور
دستور یا فرمانی از سوی فردی صاحباختیار، مثلاً در ارتش یا پلیس، که باید از آن پیروی کرد.
Der General gab den Befehl zum sofortigen Rückzug.
ژنرال دستور عقبنشینی فوری را صادر کرد.

فرمان
دستوری که به رایانه یا یک سامانهٔ فنی داده میشود تا عملی مشخص را انجام دهد.
Geben Sie den Befehl „drucken“ ein, um das Dokument auszudrucken.
برای چاپ کردن سند، فرمان «چاپ» را وارد کنید.
| جنس دستوری | مذکر der |
|---|---|
| جمع | die Befehle |
| Genitiv | des Befehles |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Befehl | die Befehle |
| Akkusativ | den Befehl | die Befehle |
| Dativ | dem Befehl | den Befehlen |
| Genitiv | des Befehles des Befehls | der Befehle |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
اسم «der Befehl» (دستور) با فعل «befehlen» (دستور دادن) ارتباط نزدیکی دارد. کسی که اختیار دارد میتواند به انجام کاری دستور بدهد و به این ترتیب دستوری صادر کند.
Der Polizist befahl dem Fahrer, anzuhalten.
پلیس به راننده دستور داد توقف کند.
برای توصیف محتوای یک دستور، اغلب از ساخت مصدر با «zu» (نشانهٔ مصدر) استفاده میشود. ساختار این است: «der Befehl, etwas zu tun» (دستورِ انجام کاری).
Die Soldaten erhielten den Befehl, die Stellung zu halten.
سربازان دستور گرفتند که موضع خود را حفظ کنند.
در ارتباط با اختیار و فرماندهی، ترکیبهای ثابت فعل و اسم زیادی به کار میروند: «einen Befehl geben» (دستوری دادن) یا «einen Befehl erteilen» (دستوری صادر کردن)، «einen Befehl ausführen» (دستوری را اجرا کردن) یا «einen Befehl befolgen» (از دستوری پیروی کردن)، و «einen Befehl verweigern» (از دستوری سرپیچی کردن).
Der Kapitän erteilte den Befehl, die Segel zu setzen.
کاپیتان دستور داد بادبانها را برافرازند.
Alle Mitarbeiter müssen die neuen Sicherheitsbefehle befolgen.
همهٔ کارکنان باید از دستورهای ایمنی جدید پیروی کنند.
وقتی صحبت از رایانه یا فناوری است، «Befehl» (فرمان) به دستوری گفته میشود که به یک دستگاه داده میشود. فعلهای رایج در این زمینه عبارتاند از «eingeben» (وارد کردن)، «ausführen» (اجرا کردن) و «speichern» (ذخیره کردن).
Der Computer hat den Befehl „kopieren“ nicht ausgeführt.
رایانه فرمان «کپی» را اجرا نکرد.
دستور / چیدمان
«der Befehl» (دستور) و «die Anordnung» (دستور) هر دو به دستورالعملی الزامآور از سوی یک مقام صاحباختیار اشاره میکنند. «Befehl» بیشتر بر اطاعت مستقیم تأکید دارد و اغلب لحنی نظامی یا سلسلهمراتبی دارد، درحالیکه «Anordnung» رسمیتر است و در امور اداری هم به کار میرود. برای هدایت مستقیم از «Befehl» و برای مقررات رسمی از «Anordnung» استفاده کنید.

Der Hauptmann gab den Soldaten den Befehl, sofort zur Brücke zu marschieren.
فرمانده به سربازان دستور داد فوراً بهسوی پل حرکت کنند.
Die Behörde erließ die Anordnung, dass die Brücke bis zur Prüfung geschlossen bleibt.
اداره دستور داد پل تا پایان بازرسی بسته بماند.