
die Ruhe
سکوت
وضعیتی که در آن هیچ صدای آزاردهنده یا سروصدایی وجود ندارد؛ خاموشی.
Ich gehe in den Wald, weil ich die Ruhe der Natur liebe.
به جنگل میروم، چون سکوت طبیعت را دوست دارم.
سکوت / آرامش
die Ruhe
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

سکوت
وضعیتی که در آن هیچ صدای آزاردهنده یا سروصدایی وجود ندارد؛ خاموشی.
Ich gehe in den Wald, weil ich die Ruhe der Natur liebe.
به جنگل میروم، چون سکوت طبیعت را دوست دارم.

آرامش
وضعیتی از آرامش درونی، آسودگی و صلح، بدون استرس یا هیجان.
Nach einem langen Arbeitstag finde ich beim Lesen meine Ruhe.
بعد از یک روز کاری طولانی، با خواندن به آرامش میرسم.

کسی را به حال خود گذاشتن
مزاحم یا آزاردهندهٔ کسی نشدن.
Bitte lass mich in Ruhe, ich muss diese E-Mail fertig schreiben.
لطفاً مزاحمم نشو، باید نوشتن این ایمیل را تمام کنم.

خونسردی خود را حفظ کردن
در موقعیتی پراسترس، پرآشوب یا خطرناک آرام و سنجیده ماندن.
Auch als der Feueralarm losging, bewahrte die Lehrerin die Ruhe und führte alle sicher nach draußen.
حتی وقتی آژیر آتشسوزی به صدا درآمد، معلم خونسردیاش را حفظ کرد و همه را با خیال راحت به بیرون هدایت کرد.

استراحت
وقفهای در یک فعالیت برای تجدید قوا.
Gönn dir mal eine kleine Ruhe, du hast genug gearbeitet.
یک کم به خودت استراحت بده، بهاندازهٔ کافی کار کردهای.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| Genitiv | der Ruhe |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Ruhe | – |
| Akkusativ | die Ruhe | – |
| Dativ | der Ruhe | – |
| Genitiv | der Ruhe | – |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
اسم «die Ruhe» (سکوت یا آرامش) با صفت «ruhig» (ساکت یا آرام) و فعل «ruhen» (استراحت کردن) همخانواده است. همهٔ این واژهها به وضعیتی بدون حرکت، سروصدا یا شتابزدگی اشاره میکنند.
Hier ist es angenehm ruhig.
اینجا بهطرز دلپذیری ساکت است.
Nach der langen Wanderung ruhen wir uns jetzt aus.
بعد از پیادهروی طولانی، حالا استراحت میکنیم.
بافت جمله روشن میکند که منظور سکوت بیرونی (نبود سروصدا) است یا آرامش درونی (نبود استرس). واژههایی مانند «Natur» (طبیعت) یا «Nacht» (شب) به سکوت اشاره میکنند، درحالیکه واژههایی مانند «Stress» (استرس) یا «Meditation» (مدیتیشن) به آرامش درونی اشاره دارند.
Ich brauche absolute Ruhe, um mich zu konzentrieren.
برای تمرکز به سکوت مطلق نیاز دارم.
Trotz des Chaos strahlte sie eine unglaubliche Ruhe aus.
با وجود هرجومرج، آرامش فوقالعادهای از خود نشان میداد.
اصطلاح ثابت «jemanden in Ruhe lassen» (کسی را به حال خود گذاشتن) یعنی مزاحم کسی نشدن. کسی که نباید مزاحمش شد، همیشه در Akkusativ میآید.
Kannst du bitte meinen kleinen Bruder in Ruhe lassen?
میشود لطفاً برادر کوچکم را به حال خودش بگذاری؟
ترکیب ثابت «die Ruhe bewahren» (خونسردی خود را حفظ کردن) یعنی در موقعیتی دشوار آرام و مسلط ماندن. این ترکیب با حرف تعریف و بدون آن به کار میرود: «die Ruhe bewahren» (خونسردی خود را حفظ کردن) یا «Ruhe bewahren» (خونسردی حفظ کردن).
Versuchen Sie, in jeder Situation die Ruhe zu bewahren.
سعی کنید در هر موقعیتی خونسردیتان را حفظ کنید.
وقتی منظور آرامش درونی است، «Ruhe» (آرامش) اغلب با فعلهایی مانند «finden» (به دست آوردن)، «verlieren» (از دست دادن) یا «ausstrahlen» (از خود نشان دادن) میآید. صفت «innere» (درونی) هم ترکیب رایجی است.
Durch Yoga hat er seine innere Ruhe gefunden.
او با یوگا به آرامش درونی رسید.
وقتی منظور سکوت است، «Ruhe» (سکوت) اغلب با صفتهایی مانند «himmlisch» (بهشتی)، «absolut» (مطلق) یا «tief» (عمیق) توصیف میشود. نقطهٔ مقابل آن زمانی است که کسی «die Ruhe stört» (سکوت را به هم میزند).
Am Sonntagmorgen herrscht hier eine himmlische Ruhe.
صبح یکشنبه اینجا سکوتی بهشتی برقرار است.
صلح / آرامش
«Ruhe» (آرامش) و «Frieden» (آرامش) هر دو میتوانند یک حالت متعادل درونی را نشان دهند. «Ruhe» بیشتر بر فروکش کردن استرس و هیجان تأکید میکند؛ «Frieden» بیشتر بر غلبه کردن بر دعوا، نگرانی یا کشمکشهای درونی تأکید دارد.

Nach dem anstrengenden Gespräch braucht sie Ruhe, damit ihre Aufregung nachlässt.
او بعد از آن گفتوگوی خستهکننده به کمی آرامش نیاز دارد تا هیجانش فروکش کند.
Nach der Versöhnung findet sie wieder inneren Frieden.
او بعد از آشتی دوباره به آرامش درونی رسید.