
erschrecken
يفزع
يصاب بفزعة مفاجئة؛ ويخاف بسبب شيء غير متوقع أو ينطوي على تهديد. هذا الفعل لازم، وتصريفه غير منتظم: «erschrecken»، و«erschrickt»، و«erschrak»، و«ist erschrocken».
Ich bin furchtbar erschrocken, als du plötzlich hinter der Tür standest.
لقد فزعت كثيرًا عندما وقفت فجأة خلف الباب.

