
anerkennen
uznawać
Akceptować coś jako ważne, zgodne z prawem lub oficjalne.
Der ausländische Berufsabschluss wurde in Deutschland nicht anerkannt.
Zagraniczne kwalifikacje zawodowe nie zostały uznane w Niemczech.
uznawać / doceniać / przyznawać
anerkennen – erkannte an – hat anerkannt
Wczytuję zapisany stan.

uznawać
Akceptować coś jako ważne, zgodne z prawem lub oficjalne.
Der ausländische Berufsabschluss wurde in Deutschland nicht anerkannt.
Zagraniczne kwalifikacje zawodowe nie zostały uznane w Niemczech.

doceniać
Wyrażać uznanie dla czyichś osiągnięć, wartości lub jakości czegoś, chwaląc to lub okazując szacunek.
Ich möchte deine harte Arbeit und dein Engagement ausdrücklich anerkennen.
Chcę wyraźnie docenić twoją ciężką pracę i zaangażowanie.

przyznawać
Przyznawać, że coś jest prawdą lub istnieje, często niechętnie.
Nach langer Diskussion musste er anerkennen, dass er im Unrecht war.
Po długiej dyskusji musiał przyznać, że nie miał racji.
| ich | erkenne an |
|---|---|
| du | erkennst an |
| er/sie/es | erkennt an |
| wir | erkennen an |
| ihr | erkennt an |
| sie | erkennen an |
| ich | erkannte an |
|---|---|
| du | erkanntest an |
| er/sie/es | erkannte an |
| wir | erkannten an |
| ihr | erkanntet an |
| sie | erkannten an |
| ich | habe anerkannt |
|---|---|
| du | hast anerkannt |
| er/sie/es | hat anerkannt |
| wir | haben anerkannt |
| ihr | habt anerkannt |
| sie | haben anerkannt |
| du | erkenn an! erkenne an!, anerkenn!, anerkenne! |
|---|---|
| ihr | erkennt an! |
| Sie | erkennen Sie an! |
| ich | hatte anerkannt |
|---|---|
| du | hattest anerkannt |
| er/sie/es | hatte anerkannt |
| wir | hatten anerkannt |
| ihr | hattet anerkannt |
| sie | hatten anerkannt |
| ich | werde anerkennen |
|---|---|
| du | wirst anerkennen |
| er/sie/es | wird anerkennen |
| wir | werden anerkennen |
| ihr | werdet anerkennen |
| sie | werden anerkennen |
| ich | erkenne an |
|---|---|
| du | erkennest an |
| er/sie/es | erkenne an |
| wir | erkennen an |
| ihr | erkennet an |
| sie | erkennen an |
Używany w mowie zależnej.
| ich | erkennte an |
|---|---|
| du | erkenntest an |
| er/sie/es | erkennte an |
| wir | erkennten an |
| ihr | erkenntet an |
| sie | erkennten an |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | anerkennen |
|---|---|
| z zu | anzuerkennen |
| Partizip I | anerkennend |
| Partizip II | anerkannt |
„Anerkennen” (uznawać) to czasownik rozdzielnie złożony. Przedrostek „an-” (przedrostek czasownika) oddziela się w zdaniu głównym i stoi na końcu. W zdaniu podrzędnym i z czasownikami modalnymi czasownik pozostaje nierozdzielony.
Die Firma erkennt seine Leistung an.
Firma docenia jego osiągnięcia.
Ich bin froh, dass die Firma seine Leistung anerkennt.
Cieszę się, że firma docenia jego osiągnięcia.
Czasownik składa się z przedrostka „an-” (przedrostek czasownika) i czasownika „erkennen” (rozpoznawać). „erkennen” (rozpoznawać) oznacza przede wszystkim „wahrnehmen” (dostrzegać) lub „identifizieren” (identyfikować), a „an-” (przedrostek czasownika) dodaje znaczenie akceptacji lub potwierdzenia.
Ich erkenne ihn sofort an seiner Stimme.
Od razu rozpoznaję go po głosie.
Ich erkenne deine Meinung an, auch wenn ich sie nicht teile.
Uznaję twoje zdanie, nawet jeśli się z nim nie zgadzam.
W kontekście oficjalnym lub prawnym czasownik „anerkennen” (uznawać) często łączy się z rzeczownikami takimi jak „Abschluss” (kwalifikacje), „Zertifikat” (certyfikat), „Status” (status) lub „Vaterschaft” (ojcostwo).
Er kämpft darum, dass sein Diplom in Europa anerkannt wird.
Walczy o to, żeby jego dyplom został uznany w Europie.
Kiedy chodzi o wyrażanie uznania, czasownik „anerkennen” (doceniać) często łączy się z rzeczownikami abstrakcyjnymi, takimi jak „Leistung” (osiągnięcia), „Arbeit” (praca), „Mühe” (wysiłek) lub „Verdienste” (zasługi).
Die Chefin hat die gute Arbeit des Teams ausdrücklich anerkannt.
Szefowa wyraźnie doceniła dobrą pracę zespołu.
W znaczeniu „zugeben” (przyznawać) po czasowniku „anerkennen” (przyznawać) często występuje zdanie podrzędne z „dass” (że) lub konstrukcja bezokolicznikowa z „zu” (partykuła bezokolicznika). W ten sposób wyraża się, do czego dokładnie ktoś się przyznaje.
Er musste anerkennen, dass sein Plan nicht funktioniert hatte.
Musiał przyznać, że jego plan nie zadziałał.
Sie erkannte an, einen Fehler gemacht zu haben.
Przyznała, że popełniła błąd.
rozpoznać / uświadomić sobie / dostrzec
Oba słowa pasują, gdy rozumiesz prawdziwość jakiegoś zarzutu. „erkennen” (uświadomić sobie) oznacza najpierw samo zrozumienie, natomiast „anerkennen” (przyznawać) dodatkowo wyraża uznanie tej prawdy lub zasadności. Użyj „erkennen”, gdy chodzi o zrozumienie, a „anerkennen”, gdy wyraźnie przyznajesz tę prawdę.

Nach der Erklärung erkannte ich an, dass der Einwand berechtigt war.
Po wyjaśnieniu przyznałem, że zarzut był uzasadniony.
Nach der Erklärung erkannte ich, dass der Einwand berechtigt war.
Po wyjaśnieniu uświadomiłem sobie, że zarzut był uzasadniony.