
anfahren
راه افتادن
با یک وسیلهٔ نقلیه، مانند خودرو یا قطار، از حالت سکون حرکت کردن و به راه افتادن.
Der Bus fuhr an der Haltestelle langsam an.
اتوبوس در ایستگاه بهآرامی راه افتاد.
راه افتادن / با وسیله رفتن به / سر کسی داد زدن / با وسیلهٔ نقلیه زدن
anfahren – fuhr an – hat angefahren
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

راه افتادن
با یک وسیلهٔ نقلیه، مانند خودرو یا قطار، از حالت سکون حرکت کردن و به راه افتادن.
Der Bus fuhr an der Haltestelle langsam an.
اتوبوس در ایستگاه بهآرامی راه افتاد.

با وسیله رفتن به
با یک وسیلهٔ نقلیه به سمت مقصد یا مکان مشخصی رفتن.
Auf dem Weg nach Hause können wir noch den Supermarkt anfahren.
در راه برگشت به خانه میتوانیم سری هم به سوپرمارکت بزنیم.

با تندی حرف زدن با
با تندی، عصبانیت یا بیادبی با کسی صحبت کردن یا سر او فریاد زدن.
Der Chef fuhr mich an, weil ich einen kleinen Fehler gemacht hatte.
رئیس به خاطر یک اشتباه کوچک سرم داد زد.

با وسیلهٔ نقلیه زدن
با وسیلهٔ نقلیه به کسی یا چیزی برخورد کردن و اغلب باعث خسارت یا آسیبدیدگی شدن.
Der Radfahrer wurde von einem Auto angefahren und leicht verletzt.
یک خودرو به دوچرخهسوار زد و او کمی زخمی شد.
| ich | fahre an |
|---|---|
| du | fährst an |
| er/sie/es | fährt an |
| wir | fahren an |
| ihr | fahrt an |
| sie | fahren an |
| ich | fuhr an |
|---|---|
| du | fuhrst an |
| er/sie/es | fuhr an |
| wir | fuhren an |
| ihr | fuhrt an |
| sie | fuhren an |
| ich | habe angefahren bin angefahren |
|---|---|
| du | hast angefahren bist angefahren |
| er/sie/es | hat angefahren ist angefahren |
| wir | haben angefahren sind angefahren |
| ihr | habt angefahren seid angefahren |
| sie | haben angefahren sind angefahren |
| du | fahr an! fahre an! |
|---|---|
| ihr | fahrt an! |
| Sie | fahren Sie an! |
| ich | hatte angefahren war angefahren |
|---|---|
| du | hattest angefahren warst angefahren |
| er/sie/es | hatte angefahren war angefahren |
| wir | hatten angefahren waren angefahren |
| ihr | hattet angefahren wart angefahren |
| sie | hatten angefahren waren angefahren |
| ich | werde anfahren |
|---|---|
| du | wirst anfahren |
| er/sie/es | wird anfahren |
| wir | werden anfahren |
| ihr | werdet anfahren |
| sie | werden anfahren |
| ich | fahre an |
|---|---|
| du | fahrest an |
| er/sie/es | fahre an |
| wir | fahren an |
| ihr | fahret an |
| sie | fahren an |
برای نقل قول غیرمستقیم به کار میرود.
| ich | führe an |
|---|---|
| du | führest an führst an |
| er/sie/es | führe an |
| wir | führen an |
| ihr | führet an führt an |
| sie | führen an |
برای آرزوها و جملههای دارای «würde» به کار میرود.
| مصدر | anfahren |
|---|---|
| با zu | anzufahren |
| Partizip I | anfahrend |
| Partizip II | angefahren |
«Anfahren» (راه افتادن) فعلی جداشدنی است. پیشوند «an-» در جملهٔ اصلی در پایان جمله میآید. در جملههای پیرو و در مصدر همراه با «zu» (برای نشان دادن مصدر)، فعل یکجا باقی میماند.
Der Zug fährt pünktlich um 8:05 Uhr an.
قطار ساعت 8:05 دقیق راه میافتد.
Ich warte, bis der Bus anfährt.
صبر میکنم تا اتوبوس راه بیفتد.
Er versuchte, vorsichtig anzufahren.
او سعی کرد بااحتیاط راه بیفتد.
فعل کمکی در زمان Perfekt به معنا بستگی دارد. برای «losfahren» (راه افتادن) که حرکت را نشان میدهد، از «sein» (بودن) استفاده میشود. برای همهٔ معناهای دیگر، یعنی رفتن به مقصد، سر کسی فریاد زدن و برخورد کردن، از «haben» (داشتن) استفاده میشود.
Der LKW ist langsam angefahren.
کامیون بهآرامی راه افتاد.
Der Lieferdienst hat gestern die falsche Adresse angefahren.
سرویس تحویل دیروز به نشانی اشتباهی رفت.
Er hat mich ohne Grund angefahren.
او بیدلیل سرم داد زد.
مفعول به تشخیص معنا کمک میکند. بدون مفعول، معنی آن «losfahren» (راه افتادن) است. اگر مفعول یک مکان باشد، معنی آن «ansteuern» (به سمت جایی رفتن) است. اگر مفعول یک شخص باشد، میتواند به معنی «anschreien» (سر کسی فریاد زدن) یا «anstoßen» (برخورد کردن) باشد که با توجه به متن مشخص میشود.
Wir haben auf unserer Reise mehrere kleine Städte angefahren.
ما در سفرمان به چند شهر کوچک رفتیم.
Warum fährst du mich so an? Ich habe doch nichts getan!
چرا اینطور سرم داد میزنی؟ من که کاری نکردهام!
در معنای «jemanden/etwas mit einem Fahrzeug treffen» (با وسیلهٔ نقلیه به کسی یا چیزی زدن)، اغلب از حالت مجهول استفاده میشود، بهویژه در گزارشهای خبری یا گزارشهای تصادف. در این حالت، شخص یا چیزی که به آن برخورد شده، به نهاد جمله تبدیل میشود.
Ein Fußgänger wurde an der Kreuzung von einem Auto angefahren.
در تقاطع، یک خودرو به عابر پیاده زد.
شروع کردن / به راه افتادن / روشن کردن
وقتی دربارهٔ وسیلهٔ نقلیه صحبت میکنیم، هر دو فعل میتوانند به شروع سفر اشاره کنند. «starten» (به راه افتادن) بهطور کلی به آغاز سفر اشاره دارد، درحالیکه «anfahren» (راه افتادن) بهطور مشخص یعنی وسیلهٔ نقلیه از حالت سکون شروع به حرکت کند. برای سفر بهطور کلی از «starten» و برای لحظهای که وسیلهٔ نقلیه حرکت میکند از «anfahren» استفاده کنید.

Der Zug fährt am Bahnsteig langsam an.
قطار روی سکو بهآرامی راه میافتد.
Der Zug startet pünktlich um sechs Uhr.
قطار دقیقاً ساعت شش حرکت میکند.